Archeoloog

(geschreven door Daan en Sjoerd)

Er kwam een archeoloog bij ons eten. Het bestek en servies wat hij mee had, had hij zelf opgegraven in de grond van Amersfoort. Hij vertelde heel veel over zijn carrire en de opgravingen. Hij vertelde over hoe de mensen in die tijd aten. Hij had geen vork mee, want dat leek op de drietand van de duivel. Mensen dachten vroeger dat de duivel echt bestond. Hij had een mobiele toilet mee die mensen vroeger gebruikten na het eten. Meestal stond deze toilet in de eetkamer. Hij vertelde ook hoe de kinderen in die tijd zich vermaakten, want je had natuurlijk nog geen computer of mobieltje.
Hij nam een soort van stenen balletje mee, een botje, en een pijp. Ieder groepje kreeg een zak met deze voorwerpen erin. Wij moesten onderzoeken wat het was. Om te beginnen had iedere groepje bij ons in de klas het antwoord goed bij het stenen balletje. De kinderen gingen in die tijd naar de bakker om te vragen of hij nog klei over had. Dan maakte hij voor de kinderen die er naar vroegen een balletje om mee te knikkeren. Bij het botje ging het zo: sommige kinderen gingen naar de slager om te vragen of ze een botje mochten. Hier konden ze mee kegelen. Ze hadden ook een soort van rookpijp. In die pijp deden ze een vloeistof, later gingen ze blazen op de pijp en kwamen er bellen uit.
Elke woensdagmiddag kan je bij de archeoloog op zijn werk komen kijken, in de stad. Daar is een soort tentoonstelling.
Het was een leuke, leerzame les!

Bezoek aan Kamp Amersfoort

Ons bezoek aan Kamp Amersfoort
19 mei ‘15
Geschreven door: Charlotte Vos en Meike Leenhouts (Groep 7)

KampAmersfoort3Toen we daar aankwamen gingen we eerst een film kijken, de film ging over Kamp Amersfoort, toen de oorlog aan de gang was.
Toen werden we in twee groepen verdeeld, de eerste groep ging naar buiten, de tweede groep bleef binnen en keek naar de vitrines, zagen we de plattegrond van Kamp Amersfoort in de tweede wereldoorlog.

Daarna zagen we spullen in een andere vitrine en dat waren best bijzondere spullen, zoals: een Jodenster en kampnummers.

Toen gingen we naar de bel, die geluid wordt op 19 april, toen Loes van Overeem (Rode Kruis) het kamp overnam, en op 4 mei omdat we dan degene die dood zijn gegaan in de oorlog herdenken.

Toen zijn we naar de wachttoren gegaan, en dat is de enige toren die nog in Nederland staat, de mensen willen namelijk niet meer herinnerd worden aan die slechte tijden.

KampAmersfoort5Daarna gingen we naar het monument, vlakbij de schietbaan,
En daarop stond:
Zij die in
De jaren
1940-1945
Hier werden
Omgebracht
Hebben met
Hun bloed
Deze grond geheiligd
Hun offer zij
Het nageslacht
Een lichtend
Voorbeeld

Toen zijn we over de schietbaan gelopen, naar de stenen man.
Deze staat met een vuist in zijn hand, dat staat voor: dat we niet altijd in de macht van de Duitsers zijn
Eigenlijk zegt hij: Ik ga dood, voor de vrijheid.

‘Het maakte me wel heel verdrietig, een beetje, want deze man is voor ons gestorven,’

(Meike)

‘Ik vond het een beetje stoer, dat die man daar zo vastberaden voor zich uit keek, klaar om de dood tegemoet te komen, en zo te sterven voor de vrijheid,’

(Charlotte)

KampAmersfoort8De stenen man is doodgeschoten op de schietbaan, waar veel meer mensen zijn doodgeschoten, Duitse soldaten oefenden op de schietbaan, te oefenen om mensen dood te schieten.

Daarna zijn we weer naar het hoofdgebouw gegaan en hebben we in de in de vitrines gekeken, waar we allemaal interessante dingen hebben gezien.

Toen gingen we terug naar school.

Foto’s: Pieter Knapen en Kim Vos.
Met dank aan: Kamp Amersfoort, Loes van Overeemlaan 19